මේක අපිත් එක්ක සිංගප්පූරුවෙ එකට වැඩකරන සහෘදයෙකුට ඊයෙ පෙරේද වෙච්ච ඇබැද්දියක්. අපේ එකෙක් විපතට පත්වුනහම හිනා වෙන්න හොඳනැති වුනත් මේකනම් ඉබේම හිනා යන වැඩක්.
මේකෙ කතානායකය තමුන්ගෙ නමේ හැටියටම සැපසම්පත් වලින් පිරිච්ච විනෝද බර ජීවිතයක් ගත කරපු එකෙක්. ලංකාවෙදිත් එහෙමයි; සිංගප්පූරුවෙදිත් එහෙමයි. කොල්ල හැබැයි ටිකක් මනමාලය. ඒ කිව්වෙ ස්ත්රී පාර්ශවයට ඇල්ම බැල්ම දාගෙන ඉන්න එකෙක්. හැබැයි හිත හොඳ එකා.
ඔන්න ඊයෙ පෙරේද දවසක dial එක rock වෙන්න ඇඳල deck shoes දාගෙන කොහෙද ගමනක් ගිහින්. ආපහු එනකොට ටිකක් කරුවල වැටිල.
කතාව එතැන් සිට:
ඈත රූප ශ්රීයෙන් බැබළෙන ලලනාවියකි;
මෑත කළු මහත විශාල උදරයක් හිමි මහෝදරයෙකි.
ඈත විලවුන් සුවඳ දසත විසිරේ;
මෑත දහඩිය දුගඳ සැමත පැතිරේ.
සිදුවුයේ අපේක්ෂා කල දෙයමය; දෙදෙනාගේ නෙතට නෙත යාවිය.
මෑත දුටු දසුනෙන් හටගත් ප්රේමයෙන් මුසපත් වූ යෞවනයෙකි;
ඈත දුටු දසුනෙන් තැති ගැන්මට ලක්වූ යෞවනියකි.
මෑත තව තවත් ඈ වෙත ළං වෙනු පිණිස කඩිනමින් පිය නඟන තරුණයායි;
ඈත තව තවත් ඔහුගෙන් දුරස් වනු කඩිනමින් පිය නඟන තරුණියයි.
කෙසේ හෝ ජයග්රහණය තරුණයාට හිමි වේ. උද්දාමයට පත් ඔහු “Hi, What is your name? “.
අහෝ අහඹුවකි. තරුණිය වෙනුවට පිළිතුරු දෙන්නේ ඇගේ සුරතල් බල්ලායි.
“බවු, වවු; ග්ර්ර්ර්……….”
“අම්මෝ…….. බේරගනියෝ… බල්ල කෑවෝ….”
ඈත වෛද්ය සායනයේ රෝගීන් සුවපත් කරන වෙදැඳුරායි;
මෑත බල්ලා සපා කෑමෙන් පීඩාවට පත්වු ප්රේමවන්තයායි.
ඈත රෝගීන් සුවපත් කිරීමට “ඉන්ජෙක්ෂන්” දෙන දොස්තරයි;
මෑත “ඉන්ජෙක්ෂන්” ගහගන්න මට බැරියැයි විලාප දෙන මහෝදරයි.
දෙදෙනා කෙසේ හෝ හමුවිය.
රෝගියා අසහනයෙනි;
වෙදැඳුරා සහනය දෙනු පිණිසය..
“ඔයාව කාපු බල්ල මොන වර්ගෙද?”
“පිලිපීනෙ”
පසු ලිවීම: සත්ය සිද්ධියට අලංකෘත එක්කොට ලියන ලදී …….
