නිකං ඉන්න බැරිවට


දැන් මේ මුහුදු ගිහින් ආව විතරයි. මුහුදු ගියා කිව්වෙ මාළු අල්ලන්න නම් නෙමෙයි. අපි රස්සාව කරන්නෙ ඉතින් මුහුදෙ පාවෙන යන්තරවල තමයි.

ඉස්සර මම බෝට්ටුවල යන්න ටිකක් විතර චකිතයක් තිබුන. මුහුදෙ යන්න නම් ඊටත් වඩා. මුහුද කියන්නෙ දෙයියනේ ලෙහෙසි පහසු තැනක් නෙමෙයිනෙ; බැරිවෙලාවත් ඉතින් වැටුනොත් sorry.com තමයි. ඒත් දැන්නම් ” මුහුද මගේ ගොඩබිමයි………… බෝට්ටුව නිවසට සමයි………..”

මුහුදු හුළඟ කියන්නෙ අප්පා මිළ කරන්න බැරි සම්පතක්! මහන්සි වෙලා ඉන්න වෙලාවට මුහුදු හුළං පාරක් වැදෙනකොට තියෙන්නෙ පුදුම සනීපයක් .

මුහුදු හුළං පාරක සනීපය විඳින්න මුහුදු යන්නම ඕනෙ කියල මම නම් හිතන්නෙ නැහැ. ඒත් ඒකෙ තියෙන නියම සුවඳ මටනම් දැනෙන්නෙ මුහුදෙදි තමා.

මෙහෙ මිනිස්සුන්ට රටේ ඉඩ නැතිනිසා මුහුද ගොඩ කරනව. ඒත් අපේ මිනිස්සු? අපේ රට වටේම තියෙන මුහුදෙ අපිට අගයක් නැතිවෙලා. රස වගේම ගුණෙනුත් පිරිච්ච මුහුදු පැළෑටි කාලෙ තියෙන්නෙ අපේ කීයෙන් කීදෙනාද? අපේ රට වටේ තියෙන මත්ස්‍ය සම්පතෙන් ධීවර කර්මාන්තය කොච්චර දියුණු කරන්න පුලුවන්ද? වැඩිය ඕනෙ නැහැ කකුළුවොම export කරන්න පුලුවන්නෙ දෙයියනේ!  මම හිතන්නෙ අපේ මිනිස්සුන්ට තියෙන්නෙ ඕනෙ නැතිකම. මුහුද විතරක් නෙමෙයි අපේ රටේ තියෙන ගොඩක් දේවල්වල අපිට අගයක් නැතිවෙලා.

මෙහෙ මිනිස්සුන්ට අපි ලංකාවෙන් කිව්වහම අපෙන් අහන්නෙ සීගිරිය, පොලොන්නරුවෙ ගල් විහාරෙ පිළිම, යාල, දළදා මාලිගාව, සිරීපාදෙ, අලි ඇත්තු, ත්‍රිකුණාමලය වරාය ගැන. ඒත් අපේ අයගෙන් කීයෙන් කීදෙනාටද ඔය දේවල් ගැන හොඳට විස්තර ඇතුව පිටරට අයට විස්තර කරල දෙන්න පුලුවන්? ඒ තියා ඔය තැන් ඔක්කෝටම ගිහින් තියෙන්නෙ කීයෙන් කීදෙනාද? සමහර අපේ කට්ටියට වඩා මේ රටවල ඉන්න අය අපෙ රටේ දේවල් ගැන දන්නව.

ලෝකෙ ගොඩක් රටවලට නැති අතීතයක්, ඒ අතීතය ගැන කියන ජීවමාන සාක්ෂි ගොඩක් අපිට තියෙනව. ස්වාභාවික සම්පත්? ඒවත් ඕනෙ තරම්. මම දැක්ක කවුද කියල තියෙනව ලංකාවෙ නැත්තෙ රත්තරං විතරයි කියල. ඒක මම දන්න විදිහටනම් වැරදියි. මොකද සැමුවෙල් බේකර්ගෙ Eight Years’ Wanderings In Ceylon  කියන පොතේ පැහැදිලිව තියෙනව නුවරඑලිය ආශ්‍රිත ප්‍රදේශවලින් රත්තරං හොයාගත්ත හැටියි; කෝට්ටෙ පැත්තෙන් රිදී හොයාගත්ත කතාවකුයි. ඒ ඇරත් ඔය වලවේ ගඟ ආශ්‍රිතව තවමත් ඉඳල හිටල “දිය රත්තරං ගරන” එක ගැන මම අහල තියෙනව.

දැන් යුද්දෙත් ඉවර වෙලා තියෙන එකේ නැගෙනහිර පළාතෙ නිලාවේලි මුහුදු තීරය, ආරුගම්බේ වගෙ හැංගිලා තිබුන තැන් ටිකක් උලුප්පල ආපහු අපේ රටෙ සංචාරක කර්මාන්තෙ නඟා හිටුවන්න මොනවහරි කරන්න ඕනෙ කියල තමයි මගෙනම් අදහස. ඇයි ඒ විතරක්ද? කකුළුවො export කරලත් හොඳ ගාණක් හොයාගන්න පුලුවන් වෙයි මගෙ හිතේ. හැබැයි ඔක්කොටම ඉස්සෙල්ල අපේ රටේ ඉන්න මිනිස්සුන්ට මුලින්ම කන්න දීල!

නැත්නම් තේ වලට වුනා වගේ ඔක්කොම හොඳ ඒව රට පටවල අන්තිමට අපේ මිනිස්සුන්ට ඉතුරු වෙන්නෙ රොඩු ටික විතරක් වෙයි. රොඩුවත් හම්බ වෙනවනම් මදැයි; තේ කුඩු කියල යකඩ කුඩු විකුණන අයියලනෙ අපේ ඉන්නෙ!

Advertisements

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: