පැණි කුරුල්ලා

පැණි කුරුල්ලා

මේ photo එකත් මම අළුතින් ගත්ත Canon Rebel XTi කැමරාව පුරුදු වෙන කාලෙ ගත්ත එකක්. Focus කලේ පැණි කුරුල්ලට වුනත් අන්තිමට focus වෙලා තිබුනෙ මල් පොකුර! ඒත් මේ photo එකෙත් අමුතු ගතියක් තියෙනව කියල මට හිතෙනව.

පාවිච්චි කලේ Canon Rebel XTi කියන කැමරාවයි Canon EF 75-300mm f/4-5.6 III USM ලෙන්ස් එකයි.

Advertisements

ලංකාවට පැය 3 1/2යි; Thailand වලට පැය 3යි!

මේ කතාව අද අපේ set එකේ එකෙක් කිව්ව කතාවක්. සිංගප්පූරුවෙ නිවාඩු තියෙන්න අවාරෙට කජු වැටෙන්නවගේ වුනත් මොකද මේ මාසෙ ඒ කිව්වෙ අගෝස්තු ඉඳන් දෙසැම්බර් වෙනකං දෙයියනේ කියල හැම මාසෙම එක නිවාඩුවක් ගානෙ වගේ තියෙනව. ඔන්න ඉතින් ලබන මාසෙ තියෙන නිවාඩුවට තායිලන්තෙ පැත්තෙ ගිහින් එන්න කියල මගෙ ප්ලෑනක් තියෙන නිසා ඔන්න අද වැඩ ඇරිල බස් එකේ එන ගමන් කයියකට සෙට් වුනා. මෙහෙ “Budget Airlines” තියෙන නිසා plane එකේ යන්න එච්චර ගානක් යන්නෙත් නැහැ.

ඔන්න අපේ සාකච්ඡාව නැඟල යනව කියමුකො….

එකෙක් කියපි; “බලපං බං සිංගප්පූරුවෙ ඉඳන් ලංකාවට එකේ යන්න පැය 3 1/2ක් යනව; තායිලන්තෙ යන්නත් පැය 3ක්ම වගේ යනව; ඒත් ටිකට් ගණන් මාර අඩුයි” කියල.

අපේ set එකේ ඉන්න ටිකක් “නම ගිය” එකෙක් පැනල කියපි ” අයියෝ බං උඹ ඕකවත් දන්නෙ නැද්ද? ලංකාවට යනකොට වගේ නෙමෙයි Thailand යනකොට ලෝකෙ උඩ පැත්තට යන හින්ඳ plane එකට හුළං අල්ලනව වැඩියි. ඒකයි ඔච්චර වෙලාවක් ගන්නෙ කියල!

මට පුදුමෙ කොහොමද මේකා කැම්පස් ගියේ කියල!

TOA Corporation එකේ ලංකාවෙ set එක

මම සාමාන්‍යයෙන් ආයතන, පුද්ගලයන් නම් වශයෙන් කියන්න කැමති නැති වුනත් මේකනම් නොකියා බැරි නිසයි කිව්වෙ.මේ කථාව මට කියන්න ඔනෙ කියල හිතුනෙ ඊයෙ වෙච්ච සිද්ධියක් නිසා. ඒක තමයි අපිත් එක්ක සිංගප්පූරුවෙ TOA Corporation එකේ අවුරුදු 2ක් වැඩ කරපු අයිය කෙනෙක් ඊයෙ ආපහු ලංකාවට ගියා. එයාව ඇරලවන්න air port ගිය අපේ set එක දැකපු එතන හිටපු නිලධාරියෙක් ඇහුව “එක් කෙනෙක් ඇරලවන්න මෙච්චර සෙනඟ ගොඩක් ඇයි?” කියල!

ඇත්තටම මෙහෙ අපි ඉන්නෙ “එකා සැමට; සැම එකාට!” විදිහට. අපේ ඉන්න 60ක් 70ක් විතර කොල්ලො සෙට් එකේ තියෙන්නෙ පුදුම සමඟියක් . ඒක ටිකක් අපි ලංකාවෙදි කැම්පස් හොස්ටල් එකේ ගත කරපු ජීවිතේට සමානයි; වෙනස්කම් පොඩ්ඩයි තියෙන්නෙ. වෙනම රටක ඉන්න එකයි; එකට උයාගෙන කන එකයි තමයි වෙනස්කම්!

කැම්පස් කාලෙ තිබුන ගැටි කේස් මෙහෙදි නැහැ; එක දෙයයි තියෙන්නෙ ඒ “අපි ලංකාවෙ කොල්ලො” කියනදේ විතරයි! අපේ කොල්ලන්ගෙ තියෙන මේ fit එකට මෙහෙ ලොකු පිලිගැනීමක් තියෙනව මොකද ඔය fit එක නිසා ආයතනය ඇතුලෙ අපිට ලොකු සංවිධාන ශක්තියක් තියෙන්නෙ. ඒක නිසා ලංකාවෙ අයට වැඩක් භාර දෙන්න කට්ටිය දෙපාරක් හිතන්නෙ නැහැ.

මොකක් හරි vacancy එකක් තිබුනොත් ඒකට ලංකාවෙ එකෙක් දාගන්න මෙහෙ ඉන්න අය ගොඩක් try කරනව. ඊට පස්සෙ ඒ එන එකාට නවතින්න තැනකුත් කොහොම හරි හොයාගන්නව; ඔය එන එකාව Changi Airport එකෙන් අරගෙන නවතින්න ලෑස්ති කරපු තැනට එක්කගෙන ගිහින්, ඊට පස්සෙ office එකට එක්කගෙන ගිහින් කට්ටිය අඳුන්වල දෙන එක වගෙ ඔක්කොම දේවල් මෙහෙ ඉන්න අය කරනව. සමහර වෙලාවට මීට ඉස්සෙල්ල දන්නෙවත් නැති එකෙක් වෙනුවෙන් නිවාඩුවක් දාගෙන ඔය ඔක්කොම “චාරිත්‍ර” ටික ඉෂ්ට කරන්න අපෙ අය පැකිලෙන්නෙ නැහැ.

මුලින්ම අපි මෙහෙ airport එකෙන් එලියට එනකොට එන්නෙ අමුතුම ලෝකෙකට. ඒක හරියටම මුලින්ම කැම්පස් ගිය දවස වගේ. අපිව පිලිගන්න අපේ අයියල අක්කල බලාගෙන ඉන්නව. එන එකාව පුලුවන් තරම් ඉක්මනට මෙහෙ පරිසරයට හුරු කරන එක මෙහෙ ඉන්න අය යුතුකමක් විදිහට සලකන්නෙ. බස් එකේ, MRT එකේ යන හැටි; ඕනෙ බඩු ගන්න යන්න ඕනෙ තැන් වගේ එකී මෙකී නොකී ඔක්කොම දේවල් පොඩි එකෙක්ට වගේ මුල් ඉඳන් උගන්වනව.

අළුතින් එන එකාව කොහොමහරි අපේ අයම ඉන්න තැනක නවත්තන්නෙ. ඊට පස්සෙ ඒක තමයි උගෙ “ගෙදර”! අපි කවුරුවත් ඉන්න තැන “Apartment” කියලවත් කැම්පස් කාලෙ වගේ “බෝඩිම” කියලවත් කියන්නෙ නැහැ! කියන්නෙ “ගෙදර”. අළුතින් එන එකා ඒ “ගෙදර” සාමජිකයෙක් වෙනව. TOA එකේ ලංකාවෙ set එක හැදිල තියෙන්නෙ ඔය වගෙ “ගෙවල්” වල ඉන්න “පවුල්” කීපයක් එකතුවෙලා.

වෙන ගෙදරක එක්කෙනෙක් තව ගෙදරකට මොකක් හරි වැඩකට ගියොත් මොනවහරි කන්න බොන්න දීල තමයි එවන්නෙ. එහෙම නැතිවුනොත් ඒක ලොකු මදි-පුංචි කමක්!

ඔය අතරෙ ලොකේ කොහේ ගියත් අපේ උන්ට තියෙන ක්‍රිකට් පිස්සුව මෙහෙ අපේ set එකටත් තියෙනව. ඔන්න ඉතින් කට්ටිය සෙනසුරාදයි, ඉරිදයි, අවාරෙට කජු වැටෙන්නවගේ තියෙන නිවාඩු දවස් වලටයි හවසට Pasir Ris Park එකට set වෙලා ක්‍රිකට් ගහනව.

කවුරු හරි අපේ set එකේ කෙනෙක් නිවාඩුවට ලංකාවට යනවනම් ඊට ඉස්සෙල දවසෙ හරි, එදා හරි පුලුවන් වෙලාවක කට්ටිය එයාව මුණ ගැහෙන්න ඒ ගෙදරට යනව; පුලුවන් කමක් තියෙනවනම් airport එකට යනව. ඒ ගිය එකා ආපහු එනකම් මෙහෙ කට්ටිය මඟ බලාගෙන ඉන්නෙ ලංකාවෙන් අරගෙන එක කැවුං, කොකිස් වගේ කැවිලි කන්න. එහෙම අරගෙන එන කැවිලි තේ බොන වෙලාවෙ බෙදාගෙන පොඩි කයියක් දාන එක දැන් අපේ පුරුද්දක්.

අපේ set එකේ කවුරුහරි අස්වෙලා යනවනම් කට්ටියම Pasir Ris Park එකෙදි එයා වෙනුවෙන් පාටියක් දෙනව. ඊට පස්සෙ පොඩි සමරුවකුත් දෙනව. එයා යන්න ඉස්සෙල්ල දවසෙ හරි එදාම හරි එයා ඉන්න ගෙදරට ගිහින් මුණගැහිල, පොඩි කතාවක් දාල එන්න යන්නම ඔනෙ. ගොඩක් වෙලාවට උත්සාහ කරන්නෙ airport එකට ගිහින් අන්තිම වෙලාවෙ එයාට සමුදෙන්න.

ඔහෙම ඊයෙ අපෙන් වෙන් වෙලා ගිය ජයරත්න අයියට සමුදෙන්න ගිය සෙනඟ කන්දරාව දැකල තමයි මම මේ කතාව පටන් ගනිද්දි කිව්ව සිද්ධිය airport එකේදි වුනේ. එතනදි අර නිලධාරිය ඇහුව “එක් කෙනෙක් ඇරලවන්න මෙච්චර සෙනඟ ගොඩක් ඇයි?” කියන එකට උත්තරේ තමයි අපි ලංකාවෙ කොල්ලො වීම! අපි ලංකාවෙ අය විදිහට පුරුදුවෙලා තියෙන එකමුතුකම, චාරිත්‍ර-වාරිත්‍ර වගේ දේවල්වල වටිනාකම තේරෙන්නෙ මේවගේ පිටරටකට ආවට පස්සෙ තමයි.

පිට රටකදි තමුන් එක්ක අවුරුදු ගාණක් එකට ඉඳගෙන දුක, සැප එකට බෙදාගත්ත, එකට උයාගෙන කාපු, තමුන්ගෙ “දෙවෙනි ගෙදර” කට්ටියයි, ලංකාවෙ set එකේ කට්ටියයි දාල යනකොට පුදුම දුකක් වෙන්න ඇති ඇතිවෙන්නෙ. ගොඩාක් කාලයක් තමුන් එක්ක එකට ඉඳල, මෙහෙට මුලින්ම ආපු කාලෙ ඉඳන් ජොබ් එකේදියි පිටදීයි කියල දෙන්න ඔනෙ දේවල් කියල දුන්න අයිය කෙනෙක් ආපහු යනකොට අපිටත් පුදුම දුකක් ඇතිවෙන්නෙ. මම හිතන්නෙ එක තමයි තමුන්ගෙකම කියන්නෙ.

දුකේදිත් සැපේදිත් එකට ඉන්න සිංගප්පූරුවෙ TOA Corporation එකේ ලංකාවෙ අපේ කොල්ලො set එකට ජය-ශ්‍රී!

Dis is Singලිෂ් lah……………

සිංගප්පූරුවට එන කට්ටියට අත්දකින්න ලැබෙන නියම experience එකක් තමයි මේගොල්ලන් පාවිච්චි කරන ඉංග්‍රීසි භාෂාව. ඒ තමයි Singlish! මේක හැදිල තියෙන්නෙ ඉංග්‍රීසි භාෂාවට වටේ පිටේ තියෙන මැලේ, චීන මැන්ඩ්‍රින්, චීන හොකේන් වගේ භාෂාවලින් එක එක කොටස් එකතු වෙලා.

ටික කලක් යනකං මෙහෙ මිනිස්සු කියන්නෙ මොනවද කියල හිතාගන්න බැහැ. මුල් කාලෙදි මේ ගොල්ලො කියන ඒවයෙ ටිකයි තේරෙන්නෙ; අනෙක් ටික මොනව කියනවද මන්ද!

හැම වාක්‍යයකට පස්සෙම “ලා……….” ගානව! පිස්සුද මන්ද! අපි “can’t” කිව්වහම උඩ බිම බලනව! ඒ අය කියන්නෙ “canno….t”! වාහනවලයි, ගෙවල් ව්ලයි තියෙන්නෙ “A..-con”. හැම වෙලාවෙම “correct-or-not”!

ටික කාලයක් ගියහම Singlish වලට හුරු වෙනව; එතකොට එච්චර ගාණක් නෑ! ඒත් ඉතින් මුල් කාලෙදි වෙච්ච පටලැවීම් මතක් වුනහම තාමත් හිනා!

මූණු පොත

Facebook කියන්නෙ දැන් අන්තර්ජාලයේ සැරිසරන අපේ කට්ටියට නැතිවම බැරි දෙයක්නෙ. සමහරු ඕකට ඇබ්බැහි වෙලා කිව්වොත් වරදක් නැහැ. ගෙදර ගියත්, කාර්යාලයේදිත් ඕකෙම එල්ලිලා ඉන්න අය ඕනෙ තරම්. ඒක නිසාම සමහර ආයතනවල තියෙන network වලින් Facebook යන එක block කරල.

ඕනෙම දෙයක හොඳ වගේම නරකත් තියෙනව. මම ලඟදි පත්තරේක දැක්ක Facebook හින්ද වෙච්ච මිනීමැරුමකුත්. අනේ මන්ද මිනිස්සු ඔච්චරම ඕකෙම එල්ලිලා ඉන්නෙ ඇයි කියල. ( ඔය කිව්වට මමත් දවසකට සැලකිය යුතු වෙලාවක් ඕකෙ ගත කරනව! ) එක එක අය Facebook වල කරන්නෙ එක එක දේවල්. සමහරු chat කරනව, තවත් අය වගා කරනව, සමහරු තමුන්ගෙ friend list එකට add කරගන්න ඇහැට කණට පේන අයට friend request යවනව; නානාප්‍රකාර වැඩ කෝටියයි!

Facebook එකෙන් ඇත්තටම ලොකු සේවයක් වෙන වෙලාවලුත් තියෙනව; තමුන්ට කාලෙකින් මුණ නොගැහුන පරණ යාළුවො එක්ක set වෙන්න; ‍යාළුවන්ගෙ ජීවිතවල සිද්ධවෙන විශේෂ අවස්ථා වල photo බලාගන්න වගේ දේවල්.

ඒත් දැන් ඉතින් බොහොමයක් කට්ටිය Facebook එක පාවිච්චි කරන්නෙ අනෙක් අයට මඩ ගහන්න. ඕකට ඉතින් මගෙ බඩ බැඳගත්ත යලුවෙක් හෙණ ප්‍රසිද්ධ application එකකුත් හදල තියෙනවනෙ. ඊට අමතරව අනෙක් අය post  කරන photo වලට නෝන්ඩි වෙන comments දාන එක දැන් fashion එකක් වෙලා! ඕකෙං මේකෙං කාගෙ කාගෙත් රෙදි ප්‍රසිද්ධියෙ ගලෝ ගන්න එක තමයි කරගන්නෙ.

මේකත් මම දන්න කියන ඇත්තෙකුට Facebook නිසා වුන විපැත්තියක්. ඒ ඇත්තා කන්න වගේමත් “බොන්නත්” හොඳ නමක් තියෙන එක්කෙනෙක්; ඊටත් වඩා තනිකඩයෙක් (ඒක නිසා කන බොන වැඩ වලට බාල්දි වැටුනෙත් නැහැ) “බිව්වහම” මරු! එයාගෙ වටපිට ඉන්න සහචරයො ඔය ඇත්තා කන බොන අවස්ථාවලදි ගත්ත photo ඇති පදමට album ගණන් Facebook එකට පැටෙව්ව; ඒ මදිවට හොඳ රසකතාත් ඔය photo වලට comment විදිහට ඇමිණුව. ලොක්කත් ඉතින් ඒවට හායි හූයි කිය කිය හිටිය.

ඔන්න මනුස්සය පෙරුම් පුරාගෙන හිටිය අවස්ථාව උදාවුනා. ඒ කියන්නෙ කරකාර ගන්න ස්ත්‍රී පරාණයක් හොයාගන්න එක.

ඒ ඇත්තගෙ සමාජ තත්ත්වයට ගැලපෙන, ලස්සන, තැන්පත්, ගුණ යහපත් බවලතෙකුත් ඔන්න හම්බවුනා. අපේ මිනිහත් කැමතියි, බවලතාත් කැමතියි. ඔන්න දවසක් ඔය බවලතා Facebook එකේ අපේ ඇත්තගෙ photo බලන්න set වුනාලු. බොහොමයක්ම තියෙන්නෙ කාල බීල ඉන්න photoලු! කිරි අප්පට බල්ලො පැනපි! බවලතා අපේ ඇත්තා ගැන තියෙන idea එක delete කොළා කියල පස්සෙ ආරංචිවුනා! මිනිහත් ගොඩක් කාලයක් ඕකට upset ගහල හිටියෙ මොකද, මිනිහ ඒ බවලතාට ගොඩක් කැමැත්තෙන් තමයි හිටියෙ!

මේව අපි කාට කාටත් හොඳ පාඩම්. මොකද අපි නොහිතා කරන දේවල් වලින් අනෙක් අයගෙ ජීවිත වලට සමහර වෙලාවල් වලදි ලොකු ලොකු බලපෑම් වෙන්න පුළුවන්. ඒක නිසා Facebook වගේ දැන් හැමෝම ගැවසෙන web-site වලදි වගකීමෙන් වැඩ කරන්න ඕනෙ කියල තමයි මම හිතන්නෙ.

පසු ලිවීම : අපේ ඇත්තට ආපහු හොඳ කටයුත්තක් set වෙලා කියල කණෙන් කොණෙන් ආරංචියක් ආව. ඒකවත් ඉස්සෙල්ල වුනා වගේ අලකලංචි නැතුව හරියන්න කියල මම මුළු හදවතින්ම ප්‍රර්ථනා කරනව.

Sri Lankan Crabs

Black Pepper Sri Lankan Crab

A Black Pepper Sri Lankan Crab Dish

සිංගප්පූරුවෙ කට්ටියට Sri Lankan කිව්ව ගමන් ඊළඟට කියවෙන්නෙ Crabs කියල. ඒ තරම් අපේ රටේ කකුළුවො මෙහෙ ප්‍රසිද්ධයි. බාල -මහළු, ගෑණු-පිරිමි කියල වෙනසක් නැහැ මෙහෙ කට්ටිය Sri Lankan Crabs කන්න පුදුම ආසාවක්නෙ තියෙන්නෙ. මෙහෙ තියෙන අවන්හල්වල Menu එකේ ඉහලින්ම තියෙන කෑමක් තමයි ඕක.

මෙහෙ ඉන්න අපේ අයයි මෙහෙට එන අපේ අයයි ඉතින් ගිහින් රස කර කර Sri Lankan Crabs කනව! එයාලටත් ඉතින් සිංගප්පූරුවටම එන්න ඕනේ කකුළුවො කන්න!

පිණි වැස්ස

මේ එක ගත්තෙ අපේ ගෙවත්තෙදි. ඒකත් ඉතින් ඔය “ඡායාරූපකරණය” පිස්සුව හැදීගෙන එන දවස් වලදි. මුලදිම ගත්ත photo එකක් වුනත් “Macro” ගණයට දාන්න පුලුවන් හොඳ එකක් කියල මට හිතෙනව. පාවිච්චිකලේ  Fujifilm FinePix S5100 කියන කැමරාව.

Previous Older Entries Next Newer Entries